Juf Janny Sellis neemt na ruim 45 jaar afscheid van De Wegwijzer in Oosterwolde: ‘Ik heb gelukkig altijd mezelf kunnen zijn’

Janny Sellis (66) gaat met pensioen. De juf werkte liefst 45 jaar op de basisschool in Oosterwolde. Afgelopen vrijdag vonden tal van festiviteiten plaats in Christelijk Kindcentrum De Wegwijzer en in MFC Hart van Oosterwolde waar een ieder haar de hand kon schudden. “Je weet dat er ooit een moment komt om afscheid te nemen en dat is nu. Ik heb gelukkig altijd mezelf kunnen zijn.”

Barry Wensink

De vertrekkende juf is in 1957 geboren in Uddel en in die plaats woonde ze tot haar zesde. “Toen zijn we naar Doornspijk gegaan en in 1981 trouwde ik met Cor en gingen we wonen in Wezep. Daar wonen we nog steeds met veel plezier in hetzelfde huis.” Al op jonge leeftijd wist Janny dat ze graag juf wilde worden. “Dat is altijd een wens van me geweest. De contacten en het omgaan met mensen vind ik interessant. Ik wilde sowieso iets praktisch doen.”

Ze ging naar de Mavo om zich vervolgens in 1974 aan te melden voor de K.L.O.S. (Kleuter Leidster Opleiding School). “Vanwege het grote aantal aanmeldingen werd ik afgewezen. Ik gaf niet op, dat zit ook niet in mijn aard, en een jaar later probeerde ik het opnieuw. Toen lukte het wel.” Toen ze na drie jaar de studie had afgerond was er nauwelijks passend werk te vinden. Janny solliciteerde zich suf - “computers waren er niet, dus alles moest met de hand en met een vulpen” - en kreeg uiteindelijk loon naar werken. In het voorjaar van 1979 werd ze aangenomen bij kleuterschool De Roezemoes in Oosterwolde, later samengevoegd met de basisschool en tegenwoordig De Wegwijzer. “Ik kende Oosterwolde eigenlijk alleen van de landerijen”, zegt ze er zelf over.

Op haar CV staan onder andere de begrippen hoofdleidster en adjunct directeur. Beide functies vervulde ze enige tijd. Altijd bleef ze Oosterwolde trouw. “Weet je, ik heb hier alle groepen gehad en juist die variatie zorgt ervoor dat ik niet zo nodig naar een andere school wilde. Ik vind Oosterwolde een leuke plaats met aardige mensen. De Wegwijzer vind ik een fijne dorpsschool voor alle kerkelijke gezindten. Ik vond het ook altijd fijn om in de klas een Bijbelverhaal te vertellen en op die manier Gods liefde bij te brengen.” Wat ze wel deed buiten de school was, gedurende een handvol jaren, stagiaires begeleiden die hun opleiding tot leerkracht volgden bij De Driestar in Gouda. Daar is ze een jaar of vijf geleden mee gestopt.

Juf Janny en haar man Cor werden vrijdag feestelijk welkom geheten op school. Foto: NWVfoto.nl

Halverwege 1986, toen het eerste kind werd geboren in huize Sellis, bood juf Janny haar ontslag aan. Daar waren ze op school duidelijk niet blij mee. “Ik kreeg de vraag of ik dan in plaats van kleuterjuf op de lagere school wilde werken. Dat heb ik aangenomen voor in eerste instantie tien uur per week. Door allerlei ontwikkelingen binnen de school werd dat al snel meer. Het begrip parttime werken en ATV werd ingevoerd en er kwamen andere functies bij, waaronder Intern Begeleider (IB’er). Daardoor kwamen er uren vrij om les te geven en die vulde ik in. Ik heb moeite met nee-zeggen.” De Wezepse heeft dan ook heel wat jaren vier dagen in de week gewerkt. De afgelopen pakweg vijftien jaar is ze weer kleuterjuf geweest.

Als we vragen om hoogte- en dieptepunten noemt Janny Sellis al snel Koninginnedag. “Dát was pas een evenement. Vroeger liep het hele dorp uit en was er veel meer te doen dan tegenwoordig. Mijn man Cor speelde een jaar of tien Sinterklaas op school en dochter Rike en schoonzoon Jeroen waren de Pieten. Prachtig was dat. Natuurlijk heb ik ook verdrietige zaken meegemaakt als ziekte en zelfs overlijden. Dan probeer je te doen voor anderen wat je kunt. Naastenliefde vind ik erg belangrijk.” 

De afgelopen jaren kwam het regelmatig voor dat Janny Sellis kinderen in de klas had, waarvan de ouders in het verleden ook haar als juf hebben gehad. “Ik heb zelfs al een enkele keer meegemaakt dat ik in de beginjaren les heb gegeven aan wat nu de opa of oma is van een kind op school. Heel leuk is dat.” 

Dit schooljaar heeft ze geen eigen klas gehad. “Mijn afscheid is qua timing wellicht wat vreemd, enkele maanden nadat het schooljaar is begonnen, maar 1 oktober vind ik een prima datum. Een dag later hoop ik 67 jaar te worden en dat is een mooie leeftijd om te stoppen. Na de zomervakantie ben ik een soort manusje van alles. Af en toe val ik in bij een groep. Natuurlijk houdt het afscheid me bezig, maar alles heeft z’n tijd. Ik kan met iedereen door één deur en dat vind ik belangrijk.” 

Binnenkort doet juf Janny de schooldeur voor de laatste keer dicht. Bang om in een zwart gat te vallen is ze niet. “Ach, dan lees ik wat langer de krant en pak eens wat vaker de stofzuiger. Vakanties gaan ook altijd snel en dit zal ook wel goed komen. Ik denk dat dat anders is vergeleken met als je noodgedwongen stopt vanwege bijvoorbeeld ziekte of ontslag.”