Gait van de Renderklippen: Poemel

Ik hebbe de hof van ’t onkruud verlös en daormee een wense van Merie in vervulling laoten gaon. Dat ze d’r blie mee was heb ik kunnen ervaren. Dat ’t uuteindelijk toch helemaole de verkeerde kante uut is egaon ok.

De vrouwe gunk op zaoterdagnaomiddag nao ’t darp. Da-s vaste prik en daor hoef ik ok gien andach an te besteden. Wel an de ofloop. ’t Worden knap late toen die beijen zich weer op ‘t hofpad lieten zien. Ok dat joeg mien de bloeddruk niet in de heugte. Ze heb met dat heite weer dunk mien terrassien op ’t darp ontdek. Geef ze is ongeliek. De krat met gèle rakkers was blieven staon dus ik kwamme ok helemaole niks tekot.

Ze kwamen met een grote lach binnen, Annegien riep ‘tattereta’ en d’r kwamp een pakkien op taofel. Veur mien. En wat denk ie. Een nieje pantalon. De kleur stun mien gelieke an, mar ik krege gien tied umme ’t tekstiel vàdder te priezen, mos de broek uut en de niejen passen.

Jonges nog an toe, de bokse zwieren mien umme de klongels. En toen kregen Annegien en Merie mot. 

“Zie noe wel moe. Ie zaten d’r een bes ende naos. Ik zei ’t oe toch.” Ik bemuuien mien d’r wieslijk niet mee. 

Kwamme d’r achter dat ze van de kleeraazje chef een maote hadden mutten angeven.

Annegien, niet van de benauwde, zei tegen eur moe dat ze effies stil mos blieven staon, pakken ’t mèètlint en stellen een umvang vaste. “Daor meug dan wel een bonke maoties of dunk mien”, zei ze. Daor was Merie niet van ediend. Ik heb wel is gekscherend ezeg da-j de brommer mutten pakken umme helemaole rond te komen, mar die doe-k gien tweede keer.

Hoe dan ok: de broek viel nog vuuf maoten te ruum uut. “Allenig wie ‘t breed hef löt ‘t breed hangen”, mengen ik d’r mien in. De kleur op de wangen van mien vrouwe scheuten van raoze nao bordeaux rood. Ik krege een flinke laoge aover mien hen. 

Ondankbare hond, meen ik nog opgevangen te hebben. En dat ik de broek noe zelf mut betalen. “Toch niet van ‘t zakgeld Merie. Dan heb ik d’r ‘t eerste jaor niks an”. Affein, ‘t is weer bie eleg. Annegien hef schuldbewus an ruilhandel edaon en ik kan d’r mien weer mee laoten zien. 

Groetenisse van GAIT.