‘Ik houd ervan om dingen die verborgen zijn, in het licht te zetten’

Hanneke Bloemendaal

Ton van Leijen uit Wezep werd onlangs op het Zomerfeest van de gemeente Oldebroek gekozen tot dorpsdichter. Wie is Ton van Leijen en wat inspireert hem?

“We wonen ruim 40 jaar in Wezep”, vertelt Ton. “Het voordeel van zo’n lange tijd is dat je steeds meer mensen leert kennen. En ook de cultuur en de maatschappij.” Ton is getrouwd met José en samen hebben ze vier kinderen en 7 kleinkinderen. “Daar genieten we enorm van. Ze inspireren me ook, want je leeft mee met de wereld van de volgende generatie.” Ton is 33 jaar onderwijsadviseur geweest voor een landelijke organisatie. Ook was hij 12 jaar fractievoorzitter van de ChristenUnie. “Ik ben geen Neerlandicus van huis uit, maar ik heb wel mijn hele leven iets met taal gehad. Ik lees veel, dat helpt je om je woordenschat te ontwikkelen. Ook kan je jezelf spiegelen aan boeken. Dat is de kracht van woorden.” Lachend: “Tijdens een saaie raadsvergadering zat ik wel eens gedichten te schrijven. Ook schrijf ik al 14 jaar columns voor de Loco Media Groep. Na mijn pensioen besloot ik meer met taal te doen en dat resulteerde in het schrijven van twee boeken. Ik zou graag een derde boek schrijven, maar ik heb nog geen onderwerp.” 

De vraag rijst hoe hij aan onderwerpen komt voor een maandelijks gedicht. “Een gedicht is totaal iets anders dan een boek. Toen Aart Duijst met het initiatief kwam van dorpsdichter, dacht ik gelijk: nu moet ik reageren. Vooral ook omdat ik jaren geleden, toen ik in de raad zat, zelf ook al eens geprobeerd heb om het concept dorpsdichter van de grond te krijgen. Onderwerpen kunnen zijn hoe mensen met hun omgeving omgaan, het kan gaan over relaties, maar ook over maatschappelijke of politieke issues. Het kunnen hele kleine dingen zijn. Ik houd ervan om dingen die verborgen zijn, in het licht te zetten. Dat vind ik mooi, evenals mensen de ogen te openen voor mooie dingen. Maar misschien is dat wel heel pretentieus van mij. “ Hij is even stil. Vervolgt dan: “Het gereedschap om een gedicht te maken heb ik, maar ik moet er wel serieus aan schaven. Vooral ook omdat ik het als taak zie om voor een brede doelgroep te schrijven. Het moet leesbaar en begrijpelijk zijn. Als je iets wilt oproepen met je gedicht, moet je rekening houden met je lezer. Respect hebben voor je lezer. Ik houd van een milde, positief kritische toon. Maar kritiek moet mijns inziens wel altijd opbouwend zijn.” Hij besluit: “Ik voel me echt uitgedaagd. Heb er veel zin in.” 

De gedichten van dorpsdichter Ton worden maandelijks gepubliceerd in deze krant en bij de Loco Media Groep.