’t Harde wint ook in Doornspijk

Het komt in de geschiedenis niet zo vaak voor dat ’t Harde in de confrontaties met buurman DSV’61 twee keer de baas is. Net als eerder dit seizoen thuis winnen de Hardenezen ook op sportpark De Haere. De score (2-1 en 1-2) mag dan gelijk zijn; het wedstrijdverloop is wel totaal anders.

Dick van der Veen

Dit keer is DSV’61 gelijkwaardig daar waar het eerder dit seizoen er grote delen van de wedstrijd niet aan te pas kwam. Maar toch weer net als toen een spannende slotfase. De thuisclub verzuimt in de beginfase de leiding te nemen als Wilbur Akster vrij op kan stomen richting het doel, maar zijn inzet keurig gekeerd ziet door Nick Grootkarzijn.

Weinig tellen later komt de paal groen en wit te hulp. Het zijn zo ongeveer de enige echt gevaarlijke momenten in een wedstrijd die de ruim 500 toeschouwers weinig plezier oplevert.

Na rust ontsnapt Luuk Struik tot twee keer tor aan zijn bewaking als ze bij DSV’61 achterin bij een dood spelmoment laten verrassen. Eerst is het Hielke van Schoten die de bal op de kruin van Stan Timmers legt die zijn aanvoerder bedient. Hij schiet van korte afstand kiezel hard binnen. En niet zoveel later is opnieuw gepruts achterin de Doornspijkers noodlottig.

Bij DSV’61 zijn ze even helemaal de weg kwijt. “Ik verzuimde om die derde erin te prikken”, zegt de matchwinnaar die bij een nieuwe aanvalsgolf de paal treft. De blessuregevoelige spits toont zich een handenbinder die stilaan weer op schot komt. Onlangs scoorde hij in een oefenduel tegen Stroe drie keer. Als hij heel blijft kan Struik nog van grote betekenis zijn in het vervolg van deze competitie. En dan uit het niets verkleint Hofmeijer de achterstand. DSV perst er een eindsprint uit die niets oplevert, omdat ’t Harde de boel goed gesloten houdt.

Waarom het na rust bij ’t Harde ineens wel beter liep? Daar hebben de aanvoerder en trainer René van ’t Goor een eensluidend oordeel over. “ Meer rust aan de bal, meer pressie, nauwkeuriger zijn in de passing. Het slechte veld werkt natuurlijk naar twee kanten toe. Iets wat normaal is in deze tijd van het jaar. Het controleren van een bal vergt veel technische bagage en die kun je op vierde klasse niveau niet verwachten. “ 

Plezier dus bij Van ’t Goor; een baaldag voor zijn collega en plaatsgenoot Gert-Jan Piksen. “De jongens zitten met een rotgevoel in de kleedkamer. Het was een wedstrijd die geen winnaar verdiende. Wij verzuimen voor rust om een paar uitgespeelde kansen te verzilveren, laten het afweten bij een paar inworpen, maar iedereen heeft alles gegeven. Nog negen wedstrijden in een competitie met veel gekke uitslagen. Zaterdag in Elburg moeten we het gewoon beter doen.” 

Opvallend veel bezoekers dus op een kille zaterdagmiddag. Ze zijn getuige van een potje vechtvoetbal waarbij de sportiviteit voorop staat en het broederlijk gedronken biertje de afloop inkleurt. ’t Harde klimt naar de tweede plaats op de ranglijst. De kloof met koploper ’s Heerenbroek is tot drie punten geslonken.