Dubbel afscheid op Agnieten College Wezep

Ze hebben beiden volop plannen om hun leven invulling te geven na decennialang werkzaam te zijn geweest op het Agnieten College in Wezep. Wim Westerink neemt na 31 jaar afscheid als facilitair beheerder, Eduard Hamer na 20 jaar als docent techniek, godsdienst en Nederlands. 

Hanneke Bloemendaal

Wim Westerink zag in oktober 1993 in de Huis aan Huis dat er per februari ‘94 een conciërge gevraagd werd bij de Weidebeek Mavo in Wezep. “Ik werkte sinds 1980 al bij defensie, waarvan de laatste jaren in ‘t Harde, als beheerder lesgebouw. Het leek me een mooie nieuwe uitdaging.” Als conciërge en later hoofdconciërge, verhuisde hij in 2001 naar een nieuw schoolgebouw in Wezep-Noord. De school had in 1998 al de naam Agnieten College gekregen.
“Mijn functie heet tegenwoordig facilitair beheerder. Ik ben verantwoordelijk voor de onderhoudsstaat van het gebouw, zorg voor alle middelen die voor zo’n gebouw nodig zijn, inkoop tafels, stoelen, noem maar op. Daarnaast ben je zowel voor docenten als scholieren een vraagbaak. In 2006 werd Jurrie Hersevoort aangenomen, omdat het werk teveel werd voor een persoon.”
Eduard Hamer haakt er op in: “Er ging ook veel werk zitten in ziekteverzuim en absentie bijhouden, toch?”
Westerink: “Klopt, nu gaat dat allemaal per mail. Als scholieren te laat komen en een flutreden opgeven, dan ga je ook even het gesprek aan. Ik zie dat als een stukje opvoeding.”

Voor Eduard Hamer is de cirkel rond, zoals hij het zelf noemt: “Ik begon ruim 40 jaar geleden in het voortgezet onderwijs en eindig in het voortgezet onderwijs.” In Nunspeet startte hij in 1985 op een LHNO-school. “Mijn vader, die ook in het onderwijs heeft gezeten, had als advies gegeven: begin nooit op een LHNO-school. Doe eerst ervaring op. Maar ja, ik kon geen andere baan vinden, dus sloeg ik zijn advies in de wind.” Lachend: “Als broekie van 20 voor een klas staan vol meisjes van een internaat, bleek een harde leerschool.”
Er volgden jaren op basisscholen in Doornspijk en Oldebroek en 14 jaar op CBS de Bron in Wezep. “Twintig jaar geleden werd ik benaderd door Pieter Dam: ze zochten iemand met basisschoolachtergrond voor Tio, Talent in ontwikkeling. Ik had alle klassen gehad van kleuters tot en met groep 8, dus dat leek me een mooie nieuwe uitdaging. De afgelopen jaren heb ik voornamelijk in Tio lesgegeven, in een prikkelarm lokaal krijgen kinderen les die extra zorg nodig hebben. Sociale vorming, bedrijfsbezoeken met de leerlingen, praktijklessen: het was helemaal mijn ding.”

Terugblik
Samen blikken ze terug. Beiden vinden dat de leerlingen van toen totaal anders zijn dan de leerlingen van nu. “Ze zijn veel mondiger. Brutaler ook vaak. Ook makkelijker, denken dat ze dat diploma zo op zak hebben. De sfeer is anders. Social media speelt hierin een grote rol”, vindt Hamer. Westerink: “De maatschappij is ook anders. Het is vaak nodig dat beide ouders werken, er zijn meer eenoudergezinnen dan toen heb ik het idee.” Maar ook: “We kunnen net als vroeger heerlijk met hen ouwehoeren, over voetbal bijvoorbeeld. We hebben ook een hoop lol met ze.” Hamer: “Humor! Dat is wat werkt, wil je ze meekrijgen.”

Toekomstplannen
Wim Westerink hoopt in oktober 67 te worden. Stil zitten is er niet bij.
“Ik word chauffeur op de buurtbus en ik ga één keer in de twee weken op vrijdag naar het inloophuis voor thuis en daklozen in Amsterdam. Ik ken deze instantie vanuit de kerk. De mensen die bij de Tweede Mijl komen, hebben hulp nodig. Het is een plek waar ze even tot rust kunnen komen, douchen, iets eten.” Hij vervolgt: “Ik ben ook drummer bij Gospelcrew Touched by Heart, dat blijf ik doen. Daarnaast ga ik kennismaken met een band in Nunspeet. Deze band heeft diverse genres in het repertoire.”

Hoewel Eduard Hamer de pensioengerechtigde leeftijd nog niet bereikt heeft, kiest hij er toch voor om te stoppen.
“Een van de redenen is dat ik mijn hoofd wil leegmaken. Ik ben al jaren mantelzorger voor mijn vrouw. Zij heeft de ziekte van Huntington en woont doordeweeks bij de Heemhof in Apeldoorn. Het weekend is ze, voor zo lang als dat nog kan, thuis. Ik ga vrijwilligerswerk doen bij de Heemhof: er is een wandelteam, een kookgroep, er wordt muziek gemaakt, quizzen gedaan en er worden dagjes uit georganiseerd. Hulp van vrijwilligers is onontbeerlijk. Alle bewoners hebben Huntington. Ik vind het fijn om hen blij te maken. Verder wil ik meer gaan sporten en motorrijden. Ik ga me zeker vermaken!”

Afscheid
“Voor externe relaties heb ik vorige week al een afscheid gehad”, vertelt Westerink. “Ik heb toen een bordje gekregen met ‘Wim Westerinkplantsoen’. Erg leuk.”
Tijdens de afsluiting voor het team van het Agnieten College op 10 juli is er een gezamenlijk afscheid voor de familie van beiden, waarna de zomervakantie het einde markeert van een bijzonder tijdperk voor zowel Wim Westerink als Eduard Hamer.