Echtpaar Boersma-Sikkema uit Elburg 65 jaar getrouwd

Tijdens de herfstvakantie leek het gemeentehuis in Elburg wel uitgestorven. Reden dat Piet Boersma en Hennie Sikkema even moesten wachten op bezoek van wethouder Henk Wessel om hen namens de gemeente te feliciteren met hun 65-jarig huwelijksfeest. Beiden zijn negentig jaar oud. Inmiddels wonen ze vijf jaar in een aanleunwoning van Nieuw Feithenhof.

Wijnand Kooijmans

Boersma zal voor velen in Elburg niet onbekend zijn. Hij was jarenlang leraar aan wat toen de LTS was in Elburg. “Veel van de leerlingen die ik toen had zijn inmiddels ook al gepensioneerd;  ik leg met hen wel een kaartje.” Hij klaverjast graag en dat doet zijn vrouw ook. Maar nooit samen. “Hij wil altijd winnen”, zo zegt ze. Ze houdt het liever bij thuis kaarten.

De bruidegom begon zijn carrière als timmerman. Later volgde hij de lerarenopleiding in Leeuwarden. “Ik was 28 jaar toen ik slaagde.” Door het Rijk werd hem ook de verplichting opgelegd om vier jaar in het onderwijs actief te zijn om de studieschuld af te lossen. Het betekende wel dat men vanuit Drachten verhuisde naar Maassluis. Van daaruit werd verkast naar Elburg. “Dat was wel even wennen”, zo geven beiden aan. “Daar was men veel opener, hier is men nogal gesloten Maar wij hebben ons al snel aangepast.” Op 62-jarige leeftijd ging Piet met pensioen. Maar stilzitten was er niet bij. Hij werd lid van de monumentencommissie en was betrokken bij de inventarisatie van de monumenten binnen de gemeente Elburg. Onder meer moest de staat van het monument worden beschreven en ontbrekende tekeningen worden bijgewerkt. Zijn vrouw werkte jaren in de thuiszorg. Onder meer dertien jaar in Elburg.

Maatschappelijk was Piet ook actief. Bij de voetbalvereniging ESC zat hij in het bestuur, ook was hij ouderling en diaken bij de Gereformeerde Kerk. Beiden betreuren het dat in de huidige tijd trouw aan één kerk ver is te zoeken. Zoals ze de hele vervlakking in de samenleving zorgelijk vinden. “Een woord als zonde mag je niet meer uitspreken, alles moet maar kunnen.”

Het echtpaar heeft drie kinderen. Twee meisjes en een zoon. Ook zijn er twee achterkleinkinderen die inmiddels al 21 en 28 jaar oud zijn. Met de kinderen gaat nog een feestje gevierd worden in Duitsland. “Vijf jaar geleden hebben we nog een groot feest gegeven. Maar sindsdien zijn veel mensen ons ontvallen en we houden het daarom nu bij een uitje met de kinderen.” Ze redden zich nog in hun aanleunwoning. Al worden de anderhalve uur per week hulp wel als weinig ervaren. “Wat kun je in die tijd doen?”, vraagt de bruid. De plek waar ze wonen vinden ze overigens wel ideaal, namelijk dicht bij het centrum van Elburg. Zelf gaat ze nog lopend naar de Vesting, manlief pakt liever de fiets of de auto. Hennie doet ook graag nog aan koersbal in ‘t Huiken. Piet legt in ’t Huiken nog zijn kaartje. Samen maken ze wel op de woensdagmorgen gebruik van de koffieochtend.

Ze vinden zelf dat ze de gouden tijd nog hebben meegemaakt. Met afschuw kijken ze naar de oorlogen in Gaza en de Oekraïne. “Waar mensen de dood worden ingestuurd. En waarom: om niets”, zo klinkt het uit hun mond.