Van fietstocht naar familiefeest in 65 jaar

Het huwelijk van Gerrit Jan en Eibertje Boeve-Smit uit Oldebroek werd in 65 jaar tijd gezegend met maar liefst 5 dochters, 12 kleinkinderen en 11 achterkleinkinderen (nummer 12 is op komst). Alle reden voor een feestje. 

Hanneke Bloemendaal 

Sinds november 2023 woont het echtpaar, hij is 89, zij twee jaar jonger, in verzorgingstehuis de Hullen in Oldebroek. “Alles is hier even goed”, vertelt mevrouw. “Ze zijn hier zo behulpzaam. Het kan niet beter.” Samen blikken ze terug op die bijzondere dag, vandaag precies 65 geleden: 15 oktober 1959. “We hebben elkaar ontmoet tijdens een fietsdag in Nunspeet, waar ik met mijn nicht naar toe ging. Ik woonde destijds in Doornspijk.” Haar man is afkomstig uit Oldebroek, hij weet nog: “Het was 11 juni 1957, makkelijk te onthouden, want ze was jarig.” De vonk sloeg over en na 2 jaar verkering stapten ze in het huwelijksbootje. Getrouwd werd er in het oude gemeentehuis van Oostendorp, dat toen nog onder Doornspijk viel. De kerkelijke inzegening vond plaats in de Hervormde kerk in Doornspijk. Het stel trok in bij de broer van Gerrit Jan, die op ‘t Eek woonde, in het ouderlijk huis. De oudste drie dochters werden er geboren. Het was er niet groot, want er was maar één slaapkamer, waar ze met z’n vijven sliepen. De drie dochters samen in één bed. Toen de oudste zeven was, waren ze de koning te rijk toen ze een mooi huis konden betrekken aan de Zuiderzeestraatweg in Oldebroek. Later werd er nog een keer verhuisd en tot vorig jaar woonde het echtpaar midden in het dorp, nog steeds aan de Zuiderzeestraatweg. “Voor mijn trouwen werkte ik een aantal jaar in de huishouding, daarna bij de groentedrogerij in Elburg. Met zeven meisjes stond ik aan de lopende band. Ik herinner me nog steeds die heerlijke geur van de groentesoep. Mijn man heeft daar ook gewerkt.” Hij reageert: “Daarna heb ik in de wegenbouw gewerkt, ben vervolgens gaan leren voor timmerman. Helaas werd ik, na jaren in de bouw gewerkt te hebben, rond mijn 50ste afgekeurd vanwege een vergroeiing aan mijn rug. Ik kon zelfs op een gegeven moment niet meer lopen. Daar heb ik wel een terugslag van gehad.” 

De noodgedwongen vroege pensionering leidde niet tot verveling, want de kanaries in huis, de vissen in de vijver en de fuchsia’s (”ik haalde overal stekjes vandaan”) in de kas werden zijn liefhebberijen. Ook zat hij in het bestuur van de lokale ijsvereniging. Haar hobby’s waren kaarten maken, breien (vooral Noorse sokken voor schoonzoons en kleinkinderen) en haken. “Ik haak nog steeds; alles doe ik uit mijn hoofd. Koken deed ik trouwens ook altijd graag. Ik houd van lekker eten.” Hij liefdevol gniffelend: “Dat mag je wel zeggen!” 

Ondanks de inmiddels aanzienlijke lichamelijke beperkingen, staat het echtpaar Boeve positief in het leven. Op 19 oktober viert de familie het 65-jarig huwelijksfeest met een warm en koud buffet in Elburg.