‘Ik hoop dat we zelf iets verder durven kijken’

De laatste jaren wordt er door huisartsen toenemend samengewerkt met andere partijen, waaronder de gemeente. Ook onze overheid speelt een grote rol in het gezondheidsbeleid van elke dag, merkbaar voor u als burger. Zo zijn er projecten op het vlak van GGZ, jeugdzorg, ouderenzorg en gezonde leefstijl.

Dat laatste onderwerp heeft ook in de media weer toenemende belangstelling. Recent publiceerde een farmaceut dat ze de productie van medicijnen die gebruikt worden bij overgewicht gaan opschroeven. Ook leefstijl is inmiddels een markt geworden. We worden om de oren geslagen met advertenties over gezonde voeding, supplementen, sportscholen en noem maar op. Hoe moeten we daar dan mee omgaan. Overgewicht in onze samenleving is enorm toegenomen. Daar waarin in 1981 4 procent van de mensen obesitas had, is dit inmiddels toegenomen tot 16 procent in 2023. Een verviervoudiging! Dit is overigens een tendens in heel Europa. Binnen onze maatschappij vraagt dit meer van onze gezondheidszorg, want daar waar overgewicht toeneemt, neemt hogere bloeddruk toe, ontstaan suikerziekte en problemen met gewrichten en spieren. Daarbij komt ook dat de beleving van ons lijf, het ervaren van overgewicht, een verminderd psychisch welbevinden met zich meebrengt.
Inmiddels zijn we in gezondheidszorg Nederland zo ver dat we overgewicht meer en meer gaan zien als ziekte. En voor ziekte heb je medicijnen nodig. Maar ziekte zelf geeft over het algemeen ook weer een verlaging van kwaliteit van leven. In de samenwerking met overheden, zorgverzekeraars en andere disciplines zijn afspraken gemaakt hoe we hier als maatschappij samen mee kunnen omgaan. Er worden programma’s aangeboden die aandacht schenken aan gewicht, bewegen en gezonde voeding. Tevens wordt daarin uitgebreid stilgestaan bij het psychisch welbevinden hierin. Veel fysiotherapiepraktijken bieden deze gestructureerde leefstijl interventie (GLI) aan. Uiteraard zijn er ook mensen waarbij het dan niet goed lukt om gewicht te reduceren. Daarvoor bestaan dan weer andere programma’s, waarvoor je bij huisartsen om informatie kan vragen.
Toch hoop ik dat we zelf iets verder durven te kijken. Dat we onze jongeren, want daar begint het toch, vooral leren omgaan met hun lijf. Dat we hen leren dat gezonde voeding en bewegen belangrijk zijn. Maar ook dat oordelen over de ander, zeker in geval van overgewicht, het psychisch welbevinden van de ander doet dalen. We zouden ook kunnen omdenken, kunnen denken in mogelijkheden, zodat er een gezondere bevolking ontstaat die gezamenlijk ook blijer is.
Op weg naar een goede samenwerking, ook met u!

Mark Pul