Henk Wessel 25 jaar wethouder in Elburg: ‘Ik ga met veel plezier naar m’n werk’

Henk Wessel is vandaag, vrijdag 14 april, op de kop af vijfentwintig jaar wethouder van de gemeente Elburg. Gemiddeld houdt een wethouder in Nederland het nog geen vier jaar vol. Een bijzonder jubileum dus, want hij is er mede recordhouder mee. Vijfentwintig jaar onafgebroken bovendien voor de lokale partij Algemeen Belang.

Dick van der Veen

In oktober 1996 stapte hij in de raad, voelde zich aangesproken door de factoren stabiel, principieel en zakelijk van de partij die, benadrukt hij, nu nog onverminderd van kracht zijn. Anderhalf jaar later volgde een telefoontje van Henk van Deutekom, de eerste wethouder namens Algemeen Belang. “Hij vroeg me zonder omhaal van woorden of ik interesse had om hem op te volgen. Ik moest er maar eens goed over nadenken. Hij verwachtte de volgende ochtend mijn antwoord…… Hij wist van mijn maatschappelijke betrokkenheid als onder meer voorzitter van het kinderkoor en bestuurslid van voetbalvereniging DSV’61. Aartje en ik zijn die avond aan een lange wandeling met de hond begonnen. Pas toen die geen poot meer kon verzetten keerden we huiswaarts.

Ik had een mooie baan bij de Inclusiefgroep Nunspeet waar ik het goed naar mijn zin had en die ik in diverse functies heb gediend. De kinderen waren toen 7 en 10 jaar. Die hebben dus het hele ‘verhaal’ meegekregen, zijn er mee opgegroeid. Uiteindelijk hebben we samen besloten om de sprong te wagen. Met de verwachting dat ik na een jaar of vier, wellicht acht, weer in het bedrijfsleven zou terugkeren. Dat is dus even anders gelopen.”

Dan is iemand politiek bevlogen.

(Na enig nadenken) “De overheid staat bij mensen op afstand, is ingewikkeld, log en ligt aan de ketting van vele regels. Mijn drijfveer was om samen met inwoners, die je in een kleine gemeenschap gemakkelijk weten te vinden, in dat woud van regels een oplossing te vinden voor hun problemen. De keren dat we bij ons aan de keukentafel gesprekken voerden zijn niet meer te tellen. Zich gehoord voelen is voor een mens oh zo belangrijk. 

Ook houd ik ervan om projectmatig dingen voor elkaar te krijgen. Dan schieten me drie dingen te binnen. In de eerste plaats aan het appartementencomplex Hart van Thornspick. Doornspijk zou te klein zijn voor zo’n woonzorgcentrum. Men vergat daarbij de innige wens van de inwoners om in hun dorp te kunnen blijven wonen. Met een hechte projectgroep hebben we 45 appartementen kunnen realiseren. Dichtbij huisarts en winkel, maar ook op korte afstand van woningen. Ik ben op zaterdagen bij alle buren langs geweest en we hebben uiteindelijk het project zonder enig bezwaar kunnen realiseren door mee te bewegen met de burgers, daar waar dat kon. 

Een tweede project is de uitbreiding van de haven in Elburg en een derde het winkelcentrum op ’t Harde. Dat zat lang in het slop, maar met vereende krachten hebben we het vlot kunnen trekken. Binnenkort is daarvan de opening. Niet iedereen heeft door dat samen doen betekent met elkaar. Vroegtijdig contact zoeken met direct betrokkenen, ze de mond gunnen en niet pas informeren als de trein al op snelheid is.”

Een wethouder bekleedt in zo’n lange periode diverse functies.

“De rode draad, als je dat zo noemen wilt, is openbare werken, het heel, schoon en veilig houden van de openbare ruimten. Ik mocht zes jaar de financiën beheren en ben nu bezig aan mijn tweede periode economie. Het ondernemerschap is nooit uit me weg gevloeid. Van de zes wethoudersperiodes was ik vier keer eerste loco. Je komt met veel bijzondere mensen in aanraking, maakt hele mooie en innig trieste dingen mee.”

De politiek van nu is niet meer die van 25 jaar geleden mogen we aannemen.

“Het is in deze tijd meer praten en minder realiseren. Oneindige veel vergaderen en overleggen met tig instanties. Uiteraard is participatie een groot goed, maar eindeloos doorgaan met pogingen om het ook de laatste tegenstander naar de zin te maken is tijd verspillen. Uiteindelijk moeten er knopen doorgehakt worden. Daarin heb ik het idee is vaak sprake van doorschieten. Als we hier in huis vier verschillende meningen hebben over hetgeen op tafel moet komen dan luistert mijn vrouw daar naar, maar uiteindelijk halt zij de knoop door.

De Nederlander en dus ook de Elburger heeft behoefte aan rust en stabiliteit. In deze tijd, zo komt het me voor, worden we opgejaagd door chaos rond de bekende thema’s.”

Henk ziet met genoegen dat zijn zoon en dochter, die in de gemeente wonen, zijn interesse voor de politiek delen en zich inzetten voor de gemeenschap, bijvoorbeeld voor de kerk en Sjoel Elburg. “Aartje is hier thuis de stabiele factor. Ze stelt mensen gerust aan de keukentafel, leeft intensief mee met mijn werk. Zonder die intensieve steun had ik het zeker geen 25 jaar volgehouden.”

En of hij er straks na 28 jaar een punt achter zet? “Dat is iets waar ik me nu niet bezig houd. Heb je de gezondheid nog, vindt je het nog leuk? Dat zijn de bepalende factoren. Ik ga in ieder geval met veel plezier naar mijn werk.”