Locatiemanager verlaat zwembad in Wezep en verkast naar Nunspeet

Daniëlle Koopman, locatiemanager van zwembad De Veldkamp in Wezep, trekt vandaag, dinsdag, voor het laatst de deur daar achter zich dicht. Ze is per 1 september benoemd tot directeur bestuurder van Sportbedrijf Nunspeet, een organisatie met 48 werknemers. Ze is dankbaar voor hetgeen (bijna) vier jaren in Wezep haar hebben gebracht. “Ik ben blij dat ik de kans heb gekregen om mijn ambities waar te maken in een grotere organisatie met nieuwe uitdagingen. Mijn insteek is net als in Wezep om in nauwe samenwerking aan iets moois te werken waar een hele gemeenschap iets aan heeft.” Koopman was 20 jaar actief voor Sportfondsen Nederland in Kampen en Wezep. Ze heeft zin om te werken in een functie die meer van haar zelfstandigheid vraagt. 

Dick van der Veen

In Nunspeet krijgt ze te maken met een grotere organisatie (48 medewerkers) dan in Wezep, waar 26 personeelsleden op de loonlijst staan. Op de vraag naar het waarom van deze stap krijgen we een uitgebreid antwoord. “Ik heb er twintig jaar opzitten bij Sportfondsen Nederland.”

En verder: “Vele jaren in mijn woonplaats Kampen, waar ik op het hoogtepunt met 80 collega’s te maken had. Toen daar zaken een andere loop namen stond ik nu bijna vier jaar geleden voor de keus om naar een nieuwe exploitant over te stappen of in te gaan op een aanbod van Sportfondsen om in Wezep aan de slag te gaan. Ik ben resultaatgericht en heb bij De Veldkamp met een groeiend aantal bezoekers en op het vlak van de accommodatie vrijwel alles kunnen bereiken wat ik voor ogen had. Er ontstond een situatie waarin de vlam van de motivatie niet meer volop brandde. Natuurlijk had ik nog een aantal jaren kunnen blijven. Maar de mogelijkheden om in Wezep nog (veel) meer te realiseren worden geblokkeerd door omstandigheden waar ik geen invloed op heb.”

Is deze stap dan geen vlucht naar voren? “Ik kan me voorstellen dat lezers het zo kunnen zien. Toch is dat niet mijn drijfveer. Sportfondsen stelden me in staat om via interim functies in Coevorden en Markelo aan grotere organisaties mogen werken. Had die ervaring al in Kampen opgedaan. Toen ik er achter kwam dat er in Nunspeet een vacature was heb ik daar een paar weken mee geworsteld. Op een gegeven moment vertelde mijn man me dat hij een vacature had ontdekt die naadloos bij me zou passen. Dat was degene in Nunspeet waar ik al een tijd weet van had. Toen heb ik de knoop doorgehakt en ben in de ‘sollicitatiemolen’ gestapt. Vanaf dag één was het of ik, om inde beeldspraak te blijven, in een warm bad terecht kwam met allemaal lieve mensen die mijn enthousiasme nog een zetje hebben gegeven. Ik ben er best een beetje trots op dat ik tussen een reeks van sollicitanten een mooie stap mag maken.”

De cultuur in Nunspeet is waarschijnlijk niet veel anders dan die je in Kampen en Wezep gewend was? “Dat klopt helemaal. Ik ben een type dat zich moeilijk kan voorstellen in de Randstad gelukkig te worden. Er heerst een heel andere mentaliteit, wat korter door de bocht daar waar ik puur mensgericht ben. Daar komt bij dat de reistijd vanuit Kampen niet veel langer is dan die naar Wezep. Ik hecht er aan te zeggen dat ik terug kijk op een mooie periode in Wezep, met heel vriendelijke mensen en een goede verhouding met het gemeentebestuur. Er is sprake van een gunfactor, die overeen komt met de houding van Sportfondsen. Wezep helemaal los laten is er niet bij. In die zin dat ik vurig hoop dat Oldebroek de financiële problemen die onder meer zijn ontstaan door het faillissement van CétaVita en de problemen die er uit voortvloeien op het vlak van de riothermie (restwarmte) kan oplossen.”

Daniëlle Koopman noemt het verbinden haar voornaamste opdracht en over 100 dagen mogen we haar vragen in hoeverre dat in de nieuwe functie z’n beslag kan krijgen.