WHC lijdt onnodige nederlaag tegen TVC’28

Voor mij mag de scheidsrechter er nu al een eind aan maken”, luidt de verzuchting van het WHC management in de rust van het zes punten duel tegen TVC’28. De Wezepers leiden dan met 1-0 en de vrees voor weer een mindere tweede helft is de drijfveer voor de uitspraak. Het is goed voorzien, want een kwartier later keren de Tubbergers het duel om, zetten de thuisclub op een achterstand en ondanks fel verweer in de slotfase lijdt WHC een dure nederlaag. De degradatiezone komt nu wel heel erg dichtbij.

Dick van der Veen

Toch is er geen reden om in paniek te raken. WHC domineert in de eerste helft, zet de gasten onder zware druk met als gevolg een vette reeks aan corners. De laatste in de reeks leidt in de voorlaatste speelminuut van de eerste helft tot een verdiende voorsprong. Mitchel Dijkhoff swingt de bal in de doelmond waar aanvoerder Jasper Bremmer klaar staat om het af te ronden. Daaraan vooraf gaan situaties waarbij vooral Nico Veldman slim in schietpositie komt, maar de trekker niet over haalt en de bal bij de tegenstander doet belanden in een poging een medespeler te bereiken die er in zijn beleving beter voor staat. Los daarvan verdienen hij en zijn kompanen een pluim voor de geweldige inzet waar TVC wordt verrast. 

Een geslepen trainer als Berthil ter Avest heeft in de rust kennelijk zijn team er fijntjes op gewezen dat hun kracht ligt in aanvallend voetbal en niet in een afwachtende positie. Het leidt heel snel tot resultaat van achtereenvolgens Thijs en Levi Koopman. WHC herpakt zich, maar heeft kennelijk teveel energie in het duel gestoken om nog echt iets af te dwingen. Bovendien lijkt de wissel van Dijkhof en Post niet erg logisch, want de laatste is vaak ongrijpbaar voor TVC. 

Bremmer geeft een heldere analyse. “We hebben deze week gehamerd op een betere eindpass. Dat is deels gelukt, maar het is onaanvaardbaar dat we ons zo snel na rust alles weer weggeven. We verkeren daardoor in een netelige positie en moeten daar de komende weken als volwassen kerels uit zien te komen.” De achilleshiel, de linksbackpositie, wordt goed ingevuld door Dennis Calkhoven, die van Heerde werd losgeweekt om de doelpuntenproductie op te krikken. Hij speelde in de jeugd ook in de verdediging en blijkt dat allerminst verleerd. Bij langdurige afwezigheid van Sylvain Vierhuizen is dat een lichtpuntje. Vaak werd Stef van Oene achterin geposteerd, maar zijn grote drive en loopsnelheid is voorin bitter hard nodig om tot doelrijpe kansen te komen. 

Terug naar de aanvoerder. “Onze insteek is en blijft om WHC te behouden voor de vierde divisie. Daarvoor zullen we individueel en als team de verantwoordelijkheid op onze schouders moeten nemen. Het is te gemakkelijk om ons achter blessures en pech te verschuilen. We maakten deze middag de fout om na rust in het spel van de tegenstander mee te gaan. Die beschikt over snelle schotvaardige spitsen en dat is ons duur komen te staan. We moeten de zijkanten zoeken en ons volledig blijven geven. Wees ervan overtuigd: WHC gaat er ook dit seizoen niet uit.”