DSV’61 effectief in Elburg

Een sprankelend jeugdig Elburger Sportclub speelt koploper DSV’61 nagenoeg drie kwartier van de mat, maar blijft uiteindelijk toch met lege handen achter. 

Dick van der Veen

De oorzaak is tweeledig: de Elburgers springen slordig om met de kansen en benutten alleen een strafschop (Max Lamberink) als de rust nadert. Een penalty waar misschien enige twijfel aan hing, maar de overtreding op Luca van de Hulst even later was er één waarover geen twijfel bestond. De wat warrig leidende scheidsrechter weigerde hoe dan ook om voor de tweede keer naar de stip te wijzen.

ESC dus de bovenliggende partij, maar dan is het aanvoerder Jeffrey Schreurs die laat zien waarom hij de regionale topscorer is. Hij staat bij de eerste de beste kans van de Doornspijkers kort voor rust op de juiste plek, schiet de bal onberispelijk binnen en zorgt voor de ommekeer in de wedstrijd.

DSV’61 verzet de bakens en als Hofmeijer met een fluweel van een pass Wilbur Akster vrij voor Finn van der Heide laat zetten weet die daar wel raad mee: 1-2 Om nog even extra zijn waarde te bewijzen, prikt Schreurs zijn tweede binnen, maar die sneuvelt door een vlagsignaal. “Dat is flink balen hoor, want ik kwam achter de man weg”, zegt hij met enige teleurstelling die de vreugde over een kostbare overwinning niet kan uitvlakken. Misschien komt hem een nog groter compliment toe voor de wijze waarop hij bij opstootjes zijn spelers wegtrekt bij de brandhaarden. Bij hem geen grootspraak over een naderende titel. “Als we in de slotfase de rest nog op drie punten hebben staan, dan mogen we daar over praten.”

Gert-Jan Piksen stelt vast dat DSV’61 een helft ondermaats speelde en door ESC in het leven werd gelaten. “We werden afgetroefd op waar we goed in zijn. Dan is het Jeffrey die ons wakker schudt. In het tweede bedrijf hebben we de euforie over de gelijkmaker een vervolg gegeven. ESC, dat vanmiddag een uitstekende indruk maakte, moest na het aanspreken van zoveel energie op adem komen en in die fase hebben we het duel naar ons toegetrokken. In de slotfase had het ook nog mis kunnen gaan.” 

Ondanks de zure nederlaag heeft Wilfred Westerhuis voldoende gezien om met meer dan hoop het vervolg van het seizoen in te gaan. “We hebben een helft lang hoge druk gezet, niks weggegeven maar door zwak afronden niet de marge geslagen die ons met een gerust gevoel het vervolg van de wedstrijd had kunnen laten spelen. Ik heb op verzoek van deze jongens, die gaan als de brandweer, voor anderhalf jaar getekend. Ik zat niet op deze klus te wachten, maar nu ik zoveel energie in dit stel ontdek heb ik er weer veel lol in. We moeten nog wat vaster aan de bal worden en conditioneel groeien om negentig minuten vol te kunnen gaan. Daar werken we keihard aan.”

Het was een heerlijke pot voetbal, waarmee de acteurs de talrijke supporters de kou deden vergeten. Het leek er op dat alle opgespaarde energie sinds de laatste competitiewedstrijd begin december er in deze derby uitkwam. Voor de wedstrijd een indrukwekkend afscheid van Gerrit Bos die als teammanager en in diverse andere functies voor ESC van grote waarde was. “Voor altijd ESC”, op een groot spandoek.