Week van de scheidsrechter: ‘Wij staan er ook voor ons plezier’

Het gaat wat ver om te zeggen dat het een uitstervend ras is. Feit is wel dat het aantal scheidsrechters steeds verder afneemt en de aanwas zich met mondjesmaat aandient. Als KNVB scheidsrechter ziet Ferdinand Koops (38) het letterlijk onder zijn ogen gebeuren. “Ik snap wel dat mensen het plezier in het fluiten kwijtraken.”

Nick Hoekman

In de ‘Week van de scheidsrechter’, zet de KNVB landelijk de fluitisten in het zonnetje. En dat is bepaald geen overbodige luxe, horen we ook uit de verhalen van Koops. De Elburger staat elke zaterdag in de (kunst)wei om de 22 voetballers te begeleiden in hun hobby.
Een bezigheid die hij nog niet zo gek lang uitvoert. “Tijdens de corona-seizoenen ben ik eigenlijk begonnen”, gaat de scheidsrechter van start over zijn wekelijkse tijdverdrijf.

Aanvankelijk alleen eerst bij ‘zijn’ ESC, maar al snel wordt hij door de KNVB gepolst om te verkassen van clubniveau, naar een meer regionaal en zelfs landelijk niveau. “Ze hebben me benaderd om te kijken of dat iets voor me zou zijn. Vervolgens heb ik een cursus gevolgd en ben ik er eigenlijk een beetje ingerold.” 

Van de Elburger velden, trekt hij nu iets meer de regio in. En bij de reserve Hoofdklasse en O23 competitie zelfs landelijk. En vooral bij de laatste tak van sport, komt Koops de meest bijzondere toestanden tegen. “Dan kom je opeens in de grote stad terecht hè, daar is het dan net iets minder gemoedelijk dan hier in de buurt”, glimlacht de Elburger. Hij schetst een situatie bij Forza Almere. “Daar krijg je gewoon van niemand een hand na afloop, zelfs niet van de trainer. Ook de grensrechter drukte gewoon de vlaggenstok in mijn handen. Ik snap best dat wanneer je daar een beetje gevoelig voor bent, je door dit soort dingen het plezier in het fluiten kwijt kunt raken. Wij staan er ook gewoon voor ons plezier.”

We vragen de scheidsrechter of hij een voorkeur heeft voor de, met alle respect, kelderklasse of de landelijke jeugd. Zoals een goed leidsman betaamt, spint Koops met een neutraal antwoord kundig om de vraag heen. “Het heeft allemaal zijn voor- en nadelen. Het leuke van de vierde klasse zijn de vele regionale derby’s, waardoor er vaak lekker veel mensen langs de lijn staan. Daar is meer beleving. Dat heb je veel minder bij de jeugdwedstrijden. Maar daar is het niveau weer hoger. Uiteindelijk is de afwisseling het leukst.”

Naast de zaterdagse werkzaamheden voor de KNVB, is Koops binnen ESC ook druk met scheidsrechtersbezigheden. “En daar hameren we er écht op dat de teams na afloop de scheidsrechter een handje geven, bij thuiswedstrijden hebben we het zelfs verplicht. Het heeft allemaal te maken met een stukje respect. De spelers moeten ook niet vergeten dat je de scheidsrechter altijd moet spiegelen aan het niveau waar je zelf actief bent. Het perfecte plaatje bestaat simpelweg niet.”