Onderdak bieden aan vluchteling met verblijfsstatus: ‘Het verrijkt je leven’

Een vluchteling met een verblijfsstatus, oftewel een statushouder, voor minimaal drie maanden onderdak geven in je huis. In het tweede kwartaal van dit jaar gebeurde dat in Nederland ruim negentig keer via stichting Takecarebnb en dat is drie keer zoveel vergeleken met 2025. Mario Smit (78) uit Hattemerbroek is één van de Nederlanders die in dit rijtje valt. Sinds enkele maanden is een 23-jarige jongeman uit Somalië te gast bij hem. “Het verrijkt je leven.”

Barry Wensink

Takecarebnb is gevestigd in Amsterdam en zij koppelen statushouders aan gastgezinnen. Jan de Beer uit Zwolle is ook bij het gesprek aanwezig en hij doet als ambassadeur van deze stichting vrijwilligerswerk. Het is niet overdreven om hem ervaringsdeskundige te noemen.

“Ik heb regelmatig met vluchtelingen te maken. Via de kerk kwam ik in 2017 in contact met een jongen uit Afghanistan. Hij was tijdens de vlucht uit zijn land zijn familie kwijtgeraakt. Een lang verhaal kort: mijn vrouw en ik en onze twee andere kinderen hebben de bovenverdieping leeggehaald en we hebben hem in huis genomen. Takecarebnb kwam toen op mijn pad en zij doen goed werk. Niet afwachten aan de zijlijn en van alles roepen over asielopvang, terwijl je niet op de hoogte bent van de feiten. Weet je, in Nederland doen we qua asielopvang minder dan het Europees gemiddelde. Stel jezelf de vraag wat jij kunt doen. Leef je alleen voor je eigen welvaart of wil je het delen? Ik snap de angst hoor, maar we hebben in Nederland voor veel hetere vuren gestaan dan het asielvraagstuk. Denk bijvoorbeeld aan de VOC-mentaliteit en het bouwen van dijken vanwege de dreiging van het water.”

Jan de Beer gaat verder: “Natuurlijk ging het met vallen en opstaan als je een statushouder in huis haalt. Het was, zeker in de coronatijd, niet eenvoudig en onze eigen kinderen zaten toen ook in de puberteit. Maar het is een verrijking van ons leven en vanzelfsprekend heeft het voor de statushouder ook een groot effect. Hij of zij leert onze taal en cultuur en bouwt een netwerk van kennissen op. Ze worden van een ‘nummer’ weer een mens.”

Hattemerbroeker Mario Smit zit aandachtig te luisteren en knikt regelmatig. Hij woonde in het verleden dertien jaar in het buitenland en is sinds een kleine drie jaar weer terug in zijn vaderland. Daar is hij mantelzorger van een goede vriend die dementerend is en bij hem woont. “Nederland is gepolariseerd”, zegt hij. “Natuurlijk is het goed dat er een vreemdelingenwet is. Het probleem is dat er geen huizen zijn voor de statushouders met verblijfsvergunning. Die blijven te lang in een AZC zitten en de asielketen loopt dan vast. Toen ik op tv de azc-demonstraties in Loosdrecht zag had ik er genoeg van. Het is onvoorstelbaar wat daar gebeurde en ook de situatie in de gemeente Oldebroek rondom het asielvraagstuk staat mij niet aan. Daarom wil ik een tegengeluid laten horen. Ik heb contact met Takecarebenb gezocht en dat zorgde er uiteindelijk voor dat ik een paar maanden geleden een jongen uit Somalië in huis heb genomen die 2,5 jaar in een AZC heeft gezeten.”

En verder: “Hij studeert gezondheidszorg en hier thuis helpt hij onder andere met koken en de tuin onderhouden. Voor een vakantiebaantje zijn we samen op zoek gegaan. Uiteindelijk heeft hij iets gevonden voor veertig uur per week in ploegendienst. Dat is zijn eigen keuze en daar heb ik respect voor. Vergis je niet: statushouders moeten een flink deel van hun verdiende geld afstaan aan het COA.”Jan de Beer vult aan: “Ze doen vaak werk waar we echt wat aan hebben en daarmee zorgen ze er mede voor dat Nederland overeind blijft.”

Beide gesprekspartners benadrukken dat ze niemand iets op willen dringen en dat Takecarebnb allesbehalve een politieke organisatie is. “Bij de stichting kijken ze naar vluchtelingen die statushouder zijn. Dat zijn mensen die zijn gevlucht voor oorlog of omdat ze vervolgd werden. Takecarebnb houdt de vinger aan de pols en mocht het onverhoopt niet goed gaan met de opvang thuis, dan zoeken ze naar een oplossing. Dat komt echter sporadisch voor. Sowieso is er na drie maanden een evaluatie en dan is het eventueel mogelijk om te stoppen.”

Jan de Beer heeft bijeenkomsten in kerken georganiseerd om uitleg te geven over de stichting. “Nogmaals, oordelen zonder de feiten te kennen is te makkelijk. Kijk wat je zelf kunt doen voor anderen. Natuurlijk heeft niet iedereen plek in huis of zijn er andere bezwaren. Prima, maar denk er over na. Je krijgt er ook veel voor terug. Het is trouwens fijn dat er steun vanuit de politiek is. Zo loopt er een pilot waardoor gastgezinnen 150 euro per maand krijgen. Dat is niet kostendekkend, maar wel een stukje waardering. Wat dat betreft groeit de steun voor deze vorm van opvang van statushouders.” 

Info: www.takecarebnb.org