Ingezonden: Kleuren maken de herfst

Geniet jij ook zo van de herfstkleuren? Dat goud, dat rood, dat oranje… Hoe jammer het soms kan zijn dat de zomer afgelopen is, die kleuren zijn toch ook wel iets heel speciaals. En zonder dat ik het gezegd hebt, weet u al waar ik het over heb. Bomen. En dat is maar één kenmerk: ze bieden woonruimte voor miljoenen levens, zowel boven als onder de grond, ze leveren koelte en schaduw als het heet is, beschutting als de wind raast, soms noten en vruchten, maar altijd ook nog eens zuurstof. Het is zelfs wetenschappelijk aangetoond: mensen zijn gezonder en productiever in de buurt van bomen. Als je het zo leest, zie je alleen maar voordelen, niet waar?

Toch ben ik niet tegen kappen. Want bomen leveren ook nog eens het duurzaamste bouwmateriaal en het groeit vanzelf weer aan. En daarom moet een boom gekapt worden, anders wordt het erg lastig het hout te gebruiken. Daar hebben mensen ooit iets voor gevonden: laten we bossen aanleggen voor de productie van dat hout. Je kapt wat er nodig is, en houdt zo ook nog eens het bos in stand.

Bomen kappen in onze directe leefomgeving is echter een heel ander verhaal. Als je tegenwoordig richting Oldebroek rijdt, vanaf Wezep, dan wordt het elk jaar minder: vooral het groen, de kleuren en de bomen. Want sommige dingen worden juist meer: enorme hallen, die als paddenstoelen uit de grond schieten en waar al heel wat bomen voor hebben moeten wijken. En waarom? Die blokkendozen worden gebouwd, vaak zelfs naast de plek waar eerst de bomen stonden, ze hadden er prima omheen gekund. Zouden het de kosten zijn: dat je de bomen moet beschermen tijdens de bouw van die nieuwe gebouwen? Of zouden het allemaal eigenaren zijn die bij een boom denken: ‘foei, wat lelijk, die dingen moeten weg? Dat lastige blad. Stel je voor dat onze werknemers een fijne werkomgeving hebben waarin ze harder werken en gezonder zijn: dat moeten we niet willen’.

Het gekke is: er worden wel hele zielige boompjes terug geplaatst, soms zelfs evenveel als er gekapt waren. Diezelfde boompjes hebben vervolgens geen schijn van kans, omdat ze helemaal ingestraat worden, zodat er maximaal parkeerruimte is. En voordat die boompjes dezelfde biodiversiteit in staat stellen of CO2 vastleggen, moeten we echt wel minstens 50 jaar wachten. Naast dat ze ook die schoonheid pas krijgen na een (halve) eeuw. Waarom doen mensen dit? En waarom mag dit überhaupt? We moeten zuinig zijn op elke boom die we hebben, en tenzij ze een gevaar opleveren, kan ik geen goede reden verzinnen waarom er bomen weg mogen uit ons dorp.  

Laat ik niet te somber afsluiten. Er is een mogelijk lichtpuntje in dit hele verhaal te zien en dat is het volgende: zou er voor elke boom minder, ook een bladblazer verdwijnen?

Deborah van Boven