🎥 Over Aicha en Rosanna, Julia en Angie, Suzanne en Cecilia
9 september 2026 om 06:00 MaatschappelijkMet aanstekelijk enthousiasme laat Trudy Blom uit Elburg zien wat een recent bezoek aan de lokale kringloopwinkel haar heeft opgeleverd: een stuk of tien -sommige verwaarloosd, andere in betere conditie- barbiepoppen. Een flinke aanvulling op haar collectie van zo’n 50 barbies, die ze stuk voor stuk met precisie voorziet van een nieuwe garderobe. Een hobby waar ze pas drie maanden geleden mee van start is gegaan, maar waar ze inmiddels behoorlijk aan verslingerd is geraakt.
Hanneke Bloemendaal
Even terug naar toen. “Als kind heb ik altijd met barbies gespeeld. Tot ik een jaar of 12 was en mezelf er te groot voor vond. Van de een op de andere dag heb ik toen al mijn barbies en toebehoren weggegeven aan een nichtje. Zo’n twintig jaar geleden hebben mijn man Jan en ik vier jaar in Wilp gewoond. Een buurvrouw bezocht vaak de kringloop, ik ging er ook eens kijken, kocht mijn eerste barbie en maakte er vervolgens zelf een setje kleding voor. Maar daar bleef het destijds bij.”
Trudy en Jan hebben 45 jaar lang een modezaak gehad in Elburg. Trudy verzorgde destijds de inkoop voor de damesafdeling. Inmiddels is ze met pensioen en is ze graag creatief bezig, maar schilderen en tekenen gaf haar niet genoeg voldoening. “Opeens dacht ik weer aan mijn barbies van toen en aan de kleertjes die ik maakte. Ik vind het heel fijn om -bewust- bezig te zijn met stoffen. Ik zeg bewust, want ik koop geen nieuwe stoffen. Van mijn schoonzus die naailes geeft, krijg ik restjes. Ook gebruik ik oude kleding, mits deze een niet te grof patroon heeft.” Lachend: “Noemenswaardige naaiervaring heb ik niet, maar al doende leer ik snel. Ik maak gebruik van basispatroontjes, maar geef daar mijn eigen draai aan. Ik maak complete collecties, waarvan de kledingstukken onderling gecombineerd kunnen worden. Net zoals voorheen bij onze collecties in de winkel.” Om eraan toe te voegen: “Ik kijk naar de pop en beslis dan wat ik ga maken. Wat de ene barbie wel staat, staat de andere niet.”
Van restjes leer maakt Trudy bijpassende tasjes en hoedjes. Van knoopjes en oorbellen armbandjes en kettinkjes. “Ik zie overal wel iets bruikbaars in. Ik ben heel ordelijk, bewaar alles -ook labels van kleding- netjes gesorteerd in bakjes en kastjes.” Schoentjes voor de catwalkdames zijn lastiger, want moeilijk te vinden. “Laatst bood een meisje op de kleedjesmarkt tijdens de Vestingdagen een zakje vol schoentjes aan. Ik vroeg wat ze er voor wilde hebben. Toen ze twee euro zei, heb ik haar vijf euro gegeven. Zo blij was ik ermee!” Aangezien niet alle schoentjes qua kleur bij de gemaakte outfits passen, worden ze door Trudy met nagellak in een bijpassende kleur geverfd.
De barbiepoppen die afkomstig zijn uit de kringloop worden eerst zorgvuldig gewassen en van sommige wordt het haar opnieuw gedaan, soms zelfs in model geknipt. Daarna worden ze van een nieuwe outfit voorzien en uitgestald in ‘de steeg’ die bij het huis hoort. In diverse categorieën: zo zijn er de diva’s, de jongere generatie en barbies gekleed als 30/40-jarigen.
Alle poppen krijgen een naam die in een liedje voorkomt. Van Aicha (’zo heette mijn allereerste barbie’) tot Rosanne, van Julie tot Angie en van Suzanne tot Cecilia.
Als Trudy aan het werk is in haar ‘steegatelier’ aan de Bloemsteeg zet ze soms de deur open met een bord erbij. “Loop dan gerust binnen.” Welke kant Trudy uiteindelijk opgaat met haar hobby weet ze niet. “Mensen vragen wel eens of de barbies te koop zijn. Maar dat wil ik niet, ik geniet er zelf enorm van. Ik wil de collectie niet kwijt, maar zoek andere mogelijkheden. Misschien is er wel iemand die in de mode zit en de collectie een keer wil tentoonstellen?”



















