Column: Zuur appeltje voor de dorst (2)

De vorige keer behandelde ik een rechtszaak over het al dan niet foutief indexeren van een pensioenuitkering. Een principiële zaak van een gepensioneerde, die zou kunnen leiden tot miljoenen claims voor een totaalbedrag van wel 137 miljard euro. Inmiddels heeft de rechter in de zaak uitspraak gedaan.

Tot teleurstelling van de gepensioneerde heeft hij geen gelijk gekregen. Ook is dit natuurlijk een grote tegenslag voor de stichting die van plan is op dit punt de strijd aan te gaan tegen de Nederlandse staat. De rechter heeft geoordeeld dat er bij het maken van de Pensioenwet in 2007 geen fout is gemaakt door de Staat. In de Europese pensioenrichtlijn staat namelijk alleen welk rentepercentage maximaal is toegestaan. Niet is bepaald dat er geen lagere rente mag worden toegepast. 

De rechter is ook tot de conclusie gekomen dat de richtlijn ruimte geeft aan een lidstaat voor eigen regels.Kortom, de Pensioenwet en de daarin bepaalde indexeringswijze is niet in strijd met Europese wetgeving. Daarom heeft de Nederlandse staat niet onrechtmatig gehandeld tegen de gepensioneerde, en is er geen recht op schadevergoeding. Betaling van het gevraagde voorschot wordt dus afgewezen. Een zure uitkomst voor de gepensioneerde. 

De stichting ziet het daarentegen positiever in. De uitspraak is namelijk nog maar een voorlopig oordeel. Er kan in een “gewone” gerechtelijke procedure om een definitief oordeel worden gevraagd. De stichting is nog steeds stellig ervan overtuigd dat ze uiteindelijk gelijk gaan krijgen. Ze zijn daarom vooral blij dat er in de kortgedingprocedure van de gepensioneerde door de Staat geen onverwachte nieuwe argumenten zijn aangedragen.In mijn optiek is dit hopen tegen beter weten in. In de kortgedingprocedure zijn de voor- en tegenargumenten al vrij uitgebreid aan bod gekomen. 

Er zal dus wel met nieuwe argumenten gekomen moeten worden. Anders wordt het een herhaling van zetten.Uiteraard zou ik het zeer interessant vinden als het toch anders loopt. Natuurlijk laat ik jullie het dan weer weten. 

Voor nu is het hoofdstuk gesloten en kan het boek voorlopig in de kast. Een “gewone” procedure duurt vaak jaren, omdat men in dit soort principiële zaken vaak tot aan de hoogste rechter door procedeert.

Johan van de Worp uit Wezep is advocaat voor ondernemers