‘t Harde verslaat De Treffers en handhaaft zich in 3e klasse

sv ’t Harde heeft zich verzekerd van een nieuw seizoen in de 3e klasse. In de beslissende finalewedstrijd tegen De Treffers trok de ploeg van René van ’t Goor met 2‑1 aan het langste eind.

Onder toeziend oog van veel meegereisde supporters begon S.V. ’t Harde scherp. Al in de 9e minuut was het raak. Jordi Schoonhoven reageerde attent op een diepe bal, was zijn directe tegenstander te slim af en schoof de 0‑1 beheerst langs de keeper van De Treffers. Een droomstart die de Hardenezen vertrouwen gaf.

S.V. ’t Harde bleef compact spelen en loerde op fouten in de opbouw van de tegenstander. Die kwamen er. In de 35ste minuut gaf aanvoerder Bram van der Worp een ogenschijnlijk onschuldige knal naar voren. Normaal een eenvoudige prooi voor de doelman, maar een verdediger van De Treffers zat ertussen, waardoor Henk Elskamp kon onderscheppen. Hij aarzelde niet en schoot de 0‑2 binnen. Met nog tien minuten tot de rust zat S.V. ’t Harde op rozen.

Toch bleef het oppassen. Eén doelpunt van De Treffers zou de spanning volledig terugbrengen. Na rust werd er aan beide kanten gewisseld en De Treffers probeerde het tempo op te voeren. Tien minuten voor tijd viel dan toch de aansluitingstreffer: 2‑1. Plotseling werd het weer een echte finale.

De slotfase was spannend, maar S.V. ’t Harde hield stand. Het sterke collectief, de enorme vechtlust en de bereidheid om voor elkaar door het vuur te gaan, maakten het verschil tegen de technisch betere voetballers van De Treffers.

Met het laatste fluitsignaal was de opluchting groot. Handhaving in de 3e klasse is een feit. Daarmee krijgt hoofdtrainer René van ’t Goor, die na vijf seizoenen afscheid neemt, het slotstuk dat hij verdient. Op de familiedag zal er officieel afscheid worden genomen van de trainer die de club door vele seizoenen heeft geleid.

Rondom het veld barstte direct na het eindsignaal een spontaan en mooi feestje los. De groen‑witte aanhang, die zich de hele dag fantastisch had gedragen met prachtige sfeeracties onderweg, vóór de aftrap, tijdens de wedstrijd en ook daarna, vierde samen met de spelers een mooi feestje.

Tussen al die vreugde werd er direct na afloop ook een mooi spandoek uitgerold met daarop een duidelijke tekst: “René bedankt.” Een oprecht gebaar richting de trainer die vijf jaar lang het gezicht van de selectie was. Op en om het veld werd nog lang nagepraat, gelachen, gejankt en gejuicht.