OWIOS onderuit bij Hulshorst: 3-0

Een lokale bekersensatie in Hulshorst waar de club van die naam OWIOS met 3-0 over de knie legt in de tweede bekerronde. Geen gestolen overwinning. De thuisclub stopte meer energie in het duel en was met spits Brandon Akolade veel gevaarlijker dan de voorwaartsen uit Oldebroek. Hij scoorde twee keer en was in de eerste helft een voortdurende dreiging.

Dick van der Veen

Nog voor de klok dertig seconden had afgeteld lag de bal al achter Herold Ponstein. Hij zag er niet goed uit bij een lange bal waar Ruben van Loo dankbaar van profiteerde. De thuisclub deed vervolgens wat het een week eerder bij ’t Harde naliet: ruimer afstand nemen. Met gebruik maken van de mogelijkheden. Na ruim een kwartier rondde Akolade een fraaie aanval af en joeg daarna de schrik er nog wat dieper in bij OWIOS door nog voor rust opnieuw de roos te treffen. De supporters uit Hulshorst geloofden hun ogen niet; die uit Oldebroek evenmin maar om een tegengestelde reden.

“Er lagen al zoveel eikels buiten het veld; dan hoef je er toch binnen de lijnen niet nog een paar aan toe te voegen”, mopperde een wel heel boze man die zich duidelijk door zijn teleurstelling liet leiden. 

OWIOS had als licht excuus dat het binnen een half uur twee spelers geblesseerd zag afhaken, maar creëerde gewoon te weinig. In de tweede helft kregen jeugdspelers bij Hulshorst een kans. Ook toen, met meer balbezit voor de bezoekers, bleef Hulshorst gemakkelijk overeind. Een wedstrijd waarin Cornell Balk, topscorer van het afgelopen seizoen, en Timothy de Haan, die het jaar daarvoor het productiefst was, geen succes hadden. Een wedstrijd die weer eens aantoonde dat hoge intensiteit vaak het verschil maakt tussen winst en verlies. Opvallende resultaten overigens kin deze bekerpoule waardoor de spanning er tot de laatste wedstrijd in blijft.

Erwin Brem doet er na afloop niet moeilijk over. “Hulshorst wint volkomen verdiend. Het was veel scherper, bracht ons in recordtijd een fikse tik toe en wij konden ons daar niet van herstellen in de 89 minuten die volgden. We verloren steeds de tweede bal en de thuisclub haalde het volle rendement uit de lange trap vanuit het hart van hun verdediging waarmee ze direct de spits in stelling brachten. 

We waren vanmiddag niet dwingend genoeg, kwamen er aan de zijkanten niet doorheen. In de rust heb ik er niet teveel over gezegd, want dat het niet goed ging begreep de groep zelf wel. In de tweede helft kies je voor één op één met het risico dat je er misschien zes om de oren krijgt. Er ontstonden kleine kansjes. Ik maak me wat zorgen over de nieuwe blessuregevallen. We hebben al een smalle selectie en dat kunnen we er nu net niet bij hebben. Er valt deze week een hoop te bespreken. Je wilt met een beter gevoel de competitie in. Zaterdag tegen ’t Harde kunnen we alles in één keer goed maken door die wedstrijd te winnen en de volgende bekerronde te bereiken. Maar ik vlak dit Hulshorst zeker ook nog niet uit. Dat zou met een zege op Elspeet nog voor een nieuwe daverende verrassing kunnen zorgen.”