William van den Hul stuurt op verbinding

Het kost William van den Hul (42) moeite om iets los te laten wat hem na aan het hart ligt. Dat overkomt hem als speler en jeugdtrainer van voetbalvereniging OWIOS; dat staat hem te wachten aan het eind van dit seizoen bij vv Hulshorst. Het speelt ongetwijfeld een rol bij de keuzeheren van Olympia28, die in hem kennelijk de ideale man zien om de vereniging, die sportief in verval is geraakt, weer stukje bij beetje vlot te trekken.

Dick van der Veen

Verbinding staat bij hem met een hoofdletter in de agenda. Op 17-jarige leeftijd al rijp voor het eerste van OWIOS, een spits met kwaliteiten die vier jaar op het hoogste amateurniveau balt bij Nunspeet en DVS’33, maar aanbiedingen voor meer van zich afslaat omdat het groenwitte hart hem opspeelt. En dus speelt hij vervolgens nog zeven jaar voor de Oldebroekers, waar hij zijn eerste stappen zet als jeugdtrainer.

Een debuut als hoofdtrainer bij Hulshorst, waar de afgelopen vijf jaar het groenwitte hart een roodwitte rand hebben opgeleverd. We laten hem graag aan het woord. “Ik ben trots op wat we als spelers en staf hebben bereikt. Wat je vaak ziet is dat mensen na een paar flinke dreunen neergaan om niet meer op te staan. Deze jongens revancheren zich met een ongeslagen kampioenschap. Voor de tweede keer in mijn leven is een band ontstaan die nooit afknapt. Toen het bestuur de tijd rijp achtte voor een mutatie deed me dat eerlijk gezegd best wat. Nu begrijp ik wel dat het zowel voor de ontwikkeling van de club als van mijzelf beter is voor verandering.”

Olympia: één na onderste in vier noord en wedstrijden verder weg

“De vereniging beleeft een moeilijke tijd. Gesprekken leverden ons wederzijds het gevoel op om dat we in gezamenlijkheid aan een terugkeer kunnen werken. En och, reistijd behoort tot de randzaken. Het gaat om het goede gevoel dat je bij elkaar hebt. Natuurlijk ga je voor het hoogste, maar daarbij spelen andere machten en wetten. Ik ga geen stappen uit de weg als ze op me afkomen, maar dat is niet aan geluk verbonden. Dat put ik veel meer uit het samen iets bereiken, De mentale weerbaarheid die de spelersgroep aan de val naar de vierde en vijfde klasse over hielden, speelt nu in haar voordeel. Zo’n zeventig procent van de selectie is nog dezelfde als die ik vijf jaar geleden bij Hulshorst aan trof. Mannen die uit het goede hout gesneden zijn.”

Hoofdtrainer bij OWIOS, een ultieme droom?

“Het was al bijna zover gekomen. Je moet niets uitsluiten voor de toekomst. We richten ons nu eerst en vooral op handhaving in de vierde klasse, met bijna allemaal clubs die hoger hebben gespeeld. Dat kost genoeg moeite. De samenwerking met Jan den Herder, loyale stafleden en spelers die er voor gaan heeft veel voor me betekend. We hebben samen gehuild en gelachen. Ik zal altijd achter spelers blijven staan. Weten wat je aan elkaar hebt is ook in het sportleven van de grootste waarde. Dat heeft zich bij Hulshorst uitbetaald”, zegt William van den Hul.

Hij gaat weg met een brok in de keel, maar met het vaste voornemen om ook bij Olympia in gezamenlijkheid iets moois op te bouwen.”