Column: Sportzomer

29 juli 2024 om 14:30 Column

Voor sportliefhebbers is het een mooie zomer. Eerst het EK voetbal, net de Tour de France en nu de Olympische Spelen. Tenminste als u van sport kijken houdt. Ik ben ook een sportliefhebber, maar dan om zelf te doen. Sport kijken doe ik niet veel. Wel heb ik bij de Tour de uitslagen een beetje gevolgd. Ook omdat ik mee deed aan het geweldige tourspel van Tour de Coiffeur. De winnaar is nog niet bekend gemaakt, maar ik heb al wel gezien dat ik bijna als laatste geëindigd ben. Daarvoor ben ik dus ongeschikt. Ik had wel Pogacar als kopman, maar dat was niet voldoende. Wat een kerel trouwens, die Pogacar. Heerlijk die aanvallen van hem. Maar ook petje af voor Vingegaard, hoor. Trouwens, wat is die kerel mager. Ik hoorde dat hij niet met de luxaflex open mag slapen, omdat ze anders bang zijn dat hij uit het raam waait. Ik vond het een mooie tour. Alleen die nieuwe tijdrithelmen kan ik niet aan wennen. Het lijken wel van die afgekeurde mijnwerkers helmen. Geen gezicht. Moet onmiddellijk verboden worden. Trouwens, wat gaf Epo Lance Armstrong toch een dom commentaar. Hij vond dat Pogacar Vingegaard de een na laatste etappe moest laten winnen. Hallo zeg, het zijn sportwedstrijden op het hoogste niveau dan ga je toch niet zomaar een etappe weggeven aan je concurrent. Daar zou Vingegaard ook niet gelukkig van worden weet ik uit ervaring.
Ik denk aan 2 september 2003. Mijn verjaardag. Als marathonschaatsers waren we natuurlijk volop in voorbereiding op het komende schaatsseizoen. Ik reed een wielerwedstrijd in Olst waarbij we telkens de dijk op moesten en daar dan gelijk een bak tegenwind hadden. Veel gerenommeerde namen uit de schaatstwereld stonden aan de start; het was gewoon een harde wedstrijd. We reden met een kopgroep van 10 weg waar ik in de finale met René Ruitenberg nog weer bij weg reed. Samen gingen we de laatste ronde in, en ja, als ik met René moet sprinten verlies ik altijd. Maar zegt René: “Omdat je jarig bent, krijg je van mij de overwinning.” Ik geloofde het niet echt, maar dacht; voor de zekerheid ga ik toch maar sprinten. Ik ging volle bak en volgens mij zat René lachend in mijn wiel. Maar ik kwam als eerste over de streep. Ik vond het een mooi gebaar maar eigenlijk had hij moeten winnen. Dat geeft niet echt een goed gevoel maar gelukkig wel de dikste envelop.

André Klompmaker