Wat er nodig is om van een niet-sportwagen een sportwagen te maken. Tips van een tuningexpert

Elke automobilist heeft wel eens in een sportwagen gereden (of wil dat graag doen). Helaas krijgt niet elke bestuurder de kans om het hele scala aan emoties van het rijden in een sportwagen te ervaren. Maar je wilt het wel... Het overkwam mijn goede vriend die zijn eigen auto in de garage verbouwde. Vandaag vertel ik je hoe hij dat deed. 

Hoe besloot Morris een auto te verbouwen?
Zoals je misschien al geraden hebt, heet mijn vriend Morris en was hij degene die met het idee kwam om een auto te kopen en te verbeteren. Eigenlijk was dit geen nieuws voor mij, aangezien hij al meer dan 15 jaar autorijdt en eigenaar is van een kleine, maar zeer populaire autoreparatiewerkplaats. Daarnaast is Morris een avontuurlijk persoon en gepassioneerd over zijn werk. Daarom was ik niet in het minst verrast toen ik een telefoontje van hem kreeg met het aanbod om naar een auto te gaan kijken.

Welke auto hebben we gekozen?
Je moet dus begrijpen dat niet elke auto bestand is tegen dit soort tuning. Bovendien moet je goed begrijpen wat je precies met deze auto gaat doen. De beste optie is echter om te kiezen voor auto’s met voorwielaandrijving, driedeurs carrosserie, hatchback of sedan.

Tegelijkertijd, als de auto wordt gekocht voor deelname aan rallyraces, dan meestal wijzigen all-wheel drive Subaru Impreza, Legacy, Mitsubishi Lancer, Galant, Toyota Celica. Onze keuze is gevallen op de Golf GTI 7, dus dit model is uitgegroeid tot een van de beroemdste auto’s ter wereld, die worden gebruikt voor tuning. De auto heeft 245 pk, een sperdifferentieel en enorme geventileerde schijven. Het vinden van deze auto bleek echter niet zo eenvoudig. Vooral niet in de configuratie die bij ons paste. En dit is een echt probleem, dat vaak voorkomt bij het kopen van auto’s voor serieuze tuning.

OK, je hebt de auto, wat dan?
Vervolgens namen Morris en ik, samen met zijn team enthousiaste monteurs, praktisch onze intrek in zijn werkplaats. We moesten de auto namelijk strippen tot op de kale carrosserie, omdat we alle roestwerende coatings eraf moesten wassen. De jongens legden uit dat het nodig was om de auto lichter te maken. Bovendien is het in zo’n staat gemakkelijker om laswerk uit te voeren, wat nodig is om zwakke elementen te versterken.

Vervolgens kwam er een complex en arbeidsintensief proces van werken aan het zogenaamde veiligheidsframe. Dit is een ruimtelijke structuur die is ontworpen om ernstige vervorming van de carrosserie te voorkomen in het geval van een botsing of het kantelen van de auto. 

Daarna moest er hard worden gewerkt aan het interieur om al het overbodige te verwijderen en de noodzakelijke componenten toe te voegen. Bijvoorbeeld het installeren van brandstofbedrading in versterkte slangen, remleidingen en elektrische bedrading, en een brandblusser. Als degene die het hele proces mocht vastleggen, genoot ik vooral van de installatie van de speciale kuipstoel. Deze zit met bouten vast aan de carrosserie en is voorzien van vierpuntsgordels.

Wat de remmen betreft, had Morris een heel specifieke taak in gedachten: er moest een remregelaar worden geïnstalleerd om de kracht tussen de voor- en achteras te verdelen, en dat is gebeurd. 

Zoals je misschien al geraden had, is het grootste deel van het werk nu gedaan. Er is echter nog meer werk te doen aan een breder scala van modificaties. Dit soort werk wordt vaak gedaan met de Toyota Aygo. Bijvoorbeeld de installatie van een Toyota Aygo sportuitlaat of het veranderen van het uiterlijk met aerodynamische dodges.

Hoe dan ook, er is nog veel werk te doen. Maar ik weet zeker dat het team van Morris het aankan, want het grootste probleem bij dit soort werk is het gebrek aan kennis. En daar hebben de jongens geen problemen mee.