Schilderen als therapie en als steun voor de Hersenstichting

Gea van Weeghel uit Oldebroek heeft een ingrijpende ervaring omgezet in positieve creativiteit. Ze helpt hiermee niet alleen zichzelf, maar steunt tegelijkertijd de Hersenstichting. 

Ze weet de onheilsdatum nog exact: 7 november 2024. “Samen met mijn ex-man paste ik op de kleinkinderen”, vertelt Gea van Weeghel. “Op een bepaald moment wilde ik wat zeggen, maar kwam niet uit mijn woorden. Ook voelde mijn wang zwaar aan en ging mijn arm hangen. Mijn ex vroeg of het wel goed ging en of hij 112 moest bellen. Maar dat wilde ik niet om te voorkomen dat mijn kleinkind zou zien dat zijn oma op een brancard afgevoerd zou worden. ‘s Middags ben ik met mijn dochter naar de huisarts gegaan, die dacht in eerste instantie aan een TIA. De volgende dag werd ik naar het Sint Jansdal verwezen, waar ik allerlei onderzoeken kreeg. Bij een TIA zijn na 24 uur de restverschijnselen verdwenen, dat was bij mij niet zo. Ik bleek een herseninfarct te hebben.”
Gea belandde in een poliklinisch revalidatieproject van drie maanden. “Voor het infarct was ik net gestart met een schildercursus bij Rita Dokter. Om mijn hand te trainen, besloot ik te gaan aquarelleren. Later ben ik met acryl verder gegaan en maakte vooral abstracte portretten zonder ogen. Hiermee wilde ik de onzichtbare gevolgen van een herseninfarct symbolisch benadrukken.”

Filter

Gea ontdekte dat schilderen haar goed afgaat en werd actief op social media onder de naam ‘Meer dan je ziet bij Gea’. Net als bij de portretten zonder ogen zit er een gedachte achter deze naam. “De afgelopen jaren kreeg ik opmerkingen als: ‘Wat zie je er goed uit’, ‘Je merkt niks meer aan je’ en ‘Je hebt geluk gehad’. Geluk? Dat vind ik zelf niet. Je ziet niks aan mij, maar er speelt wel veel. Het was een moeizaam proces waarin ik langzaam liep en langzaam sprak. Ook mijn zicht was anders, ik kon diepte niet meer goed inschatten. Het gaat nu goed, maar nog steeds heb ik last van restverschijnselen. Neem bijvoorbeeld cijfers. Vraag je me om 39 op te schrijven, dan moet ik heel goed nadenken, want anders begin ik met een 9. Harde muziek in een restaurant? Gesprekken met meer mensen tegelijk aan tafel? Ik kan me niet focussen. Er is een filter kapot, zeg maar. Je kan niet altijd aan de buitenkant zien hoe het met iemand gaat. Ik realiseer me ook dat het kwartje zomaar de andere kant op had kunnen vallen. Vier vooral het leven!” 

Hersenstichting

Gea is gestopt met werken en richt zich nu op tekenen en schilderen. In opdracht maakt ze, met pastelkrijt, realistische portretten van volwassenen, kinderen en dieren. “Op dit moment is het mijn daginvulling. Van elk portret doneer ik 25 procent aan de Hersenstichting. Het maakt dat ik me ook nog een beetje nuttig voel.” Interesse in een portret? Kijk op Instagram, Facebook of www.meerdanjezietbijgea.nl