George de Haan uit Elburg: ‘Mijn levensmotto: de werkelijkheid is vaak anders dan je denkt’

De bijna 80-jarige George de Haan uit Elburg heeft na het opschonen van zijn persoonlijke archief een bijzonder boekwerkje gemaakt met artikelen en protestdrukwerk uit de zestiger, zeventiger, tachtiger en negentiger jaren. In eerste instantie voor zijn nageslacht, maar ook voor eventuele belangstellende ‘fijnproevers’. Aan bod komen onder meer een gesmokkeld stencil uit het Maagdenhuis (1969), een poster met ‘Johnson Oorlogsmisdadiger’ en pamfletten tegen de kruisraketten en kernenergie (Borssele en de kweekreactor in Kalkar), affiches en foto’s over Provo, Dolle Mina en Greenpeace.

Hanneke Bloemendaal 

Het opschonen van zijn persoonlijk archief resulteerde in een bijzondere uitgave met als titel ‘Protesten van weleer’. Samensteller is de bijna 80-jarige George de Haan uit Elburg die met zijn boekje een intrigerende blik geeft op protestdrukwerk uit de jaren 60, 70, 80 en 90 van de vorige eeuw. De uitgave is in eerste instantie bedoeld voor het nageslacht, maar is zeker ook voor de belangstellende ‘fijnproever’ interessant.

George de Haan werd een paar maanden voor de bevrijding, op 12 februari 1945, geboren. Op een boerderij in Friesland groeide hij op in een gezin met 10 kinderen. In zijn werkzame leven was hij zowel ondernemend -variërend van het opzetten van een watersportbedrijf tot projectmanager binnen diverse sectoren in Nederland - als activistisch -van verzet tegen de schoolmeester als 6-jarige tot deelnemer aan landelijke protestacties.
Naar eigen zeggen is hij voor sommigen een moeilijk mens. “Ik kan ‘naar boven toe’ weinig respect opbrengen, ben kritisch. ‘Naar beneden toe’ zit het in me om hulp te bieden. Dat wordt ook niet altijd in dank afgenomen. Laten we het er maar op houden dat ik het niet overal mee eens ben. Mijn levensmotto is: ‘de werkelijkheid is vaak anders dan je denkt’.” Zijn activistische instelling leidde in het verleden zowel tot belangstelling voor als deelname aan vele demonstraties.

Begin 2000 ging George de Haan met pensioen, in datzelfde jaar overleed ook zijn moeder. “Op haar sterfbed heb ik beloofd het een en ander uit te zoeken over haar broer Jan Kruis, die om het leven was gekomen als verzetsheld. Daar heb ik een boekje van gemaakt. Daarna heb ik zowel een biografie van mijn vader als van mijn moeder gemaakt, een autobiografie, een boekje over Pim Fortuyn en over de familie van mijn vrouw. Ik heb nog een grafische computer uit de vorige eeuw staan, daar heb ik alles op gemaakt. Bij het opschonen van mijn persoonlijke archief kwam ik veel protestdrukwerk tegen zoals een gesmokkeld stencil uit het Maagdenhuis (1969), een poster met ‘Johnson Oorlogsmisdadiger’, pamfletten tegen de kruisraketten en kernenergie waaronder Borssele en de kweekreactor in Kalkar, maar ook flyers en artikelen over bijvoorbeeld Provo, Dolle Mina en Greenpeace. Ook zijn er bewijzen van mijn eigen protest-activiteiten. Ik heb onder meer in Amsterdam aan beide grote Vietnamprotesten meegedaan, ik was de eerste in Nederland die protesteerde tegen de suikerfabriek in Groningen, die is uiteindelijk gesloten. Ook heb ik grote invloed gehad op de politiek in Baarn die destijds gedomineerd werd door drie families. De NS zou geprivatiseerd worden: ik heb er voor gezorgd dat dat niet is doorgegaan en dat de NS nog steeds gemeenschappelijk goed is. Ik denk al met al dat deze uitgave uniek materiaal bevat.”

Geïnteresseerden kunnen per mail gratis een digitaal exemplaar van ‘Protesten van weleer’ ontvangen. “Bij grote belangstelling is er een gedrukte variant mogelijk.” Mail voor meer informatie naar george.haan@planet.nl