Ds. J.W. Hooydonk ziet hoopvolle signalen

OLDEBROEK Dominee Hooydonk, hervormd predikant in Oldebroek, heeft goede hoop op een toenemende kerkgang na de coronacrisis. Hij tekent er wel bij aan dat kerken daar op een goede manier mee moeten omgaan. ,,Je ziet dat mensen die waren afgehaakt bij een kerk nu met de grote levensvraagstukken bezig zijn. Ze denken na over het leven ná het leven. Het is een proces dat zich niet vanzelf voltrekt.

,,De online kerkdiensten zijn laagdrempelig. Ze komen ook aan bij inwoners die nooit in een kerk komen. Die worden geraakt door het evangelie, zoeken contact wat ze waarschijnlijk niet zouden hebben gedaan bij de fysieke kerkgang. Dat is de winst in deze bizarre periode.”

Hooydonk, die in mei 2020 naar Oldebroek kwam, voert indringende gesprekken met jongeren die zich volgens hem in deze gemeente nauw betrokken voelen. ,,Ze haken niet af, er is eerder sprake van een tegenovergestelde beweging. De heftige confrontatie met ziekte en overlijden komt hard aan en doet buigen over het waarom. De jeugd bezoekt trouw de catechisatie, neemt anderen mee. De keren dat het zich elektronisch voltrok werden als minder ervaren. Mensen en zeker jongeren, hunkeren naar contact.”

Mensen vragen zich af waarom dit gebeurt?

,,Ja, het is een bijzondere tijd met een belemmering elkaar te ontmoeten. Ook als dominee die gewend is gemeenteleden om zich heen te hebben. Bij het stellen van de levensvragen mag je wijzen wat de Bijbel er over zegt. Dat alles bij Hem te vinden is. In deze wereld heerste de mores dat de mens zelf alles kon regelen. Die wordt nu geconfronteerd met zijn of haar kwetsbaarheid.”

De geestelijke zorg in een ziekenhuis stond ook zwaar onder druk.

,,Dat was tijdens de eerste golf van corona zeker het geval. Geen geliefden en geen predikant bij het sterven. Dat maakte het zo onrealistisch. Ziekenhuizen moesten hierin hun weg vinden, hadden onvoldoende oog voor de geestelijke nood van de mens. Ze focusten zich op het lichamelijk facet, hoe belangrijk dan ook. Een stervende die er naar snakte om een vertrouwd gezicht om hem/haar heen te hebben. Een dominee die kon helpen in het vinden van de weg naar God. Dat is nu allemaal beter geregeld.”

Bij overlijden was het bijstaan van de naasten ook problematisch?

,,Je kon als predikant niet tussendoor bij familie op bezoek. Van een eerste bezoek bij het overlijden tot aan de begrafenis was er geen fysiek contact. Dat is nu gelukkig niet meer het geval. Wel is er slechts een beperkt aantal mensen dat fysiek aanwezig kan zijn bij uitvaart en begrafenis. Ik ben onder de indruk van de gewoonte hier in Oldebroek om stil te staan op de stoep als een rouwstoet voorbij komt. Het vormen van een haag, zoals dat elders ook voorkomt heb ik niet gezien. Wel dus de grote betrokkenheid en het respect.”

Hoe hebt u deze anderhalf jaar ervaren in Oldebroek?

,,Ik heb me gevoeld als in een warm bad. Ik heb te maken met een nadenkende gemeente vanuit het verleden. Mensen kijken naar elkaar om. Zijn open naar elkaar. Ik heb veel mensen ontmoet en goede gesprekken gehad. In de huiskamer en ook op straat. Men vindt elkaar op een andere manier rondom het Woord van God.

Ds. J.W. Hooydonk tot slot: ,,Het is goed om te zien dat nieuwe vormen van ontmoeting en contact ontstaan, waarin men elkaar opzoekt en vasthoudt. Het maakt natuurlijk verschil of je over de zomer of over de periode rond kerst spreekt. Het was en is een fijn ervaring om de warmte te proeven van gemeenteleden.”

(Door Dick van der Veen)