Raad van State keurt plannen Kruisweg in Elburg goed

De woningbouw op het terrein van het voormalige autobedrijf Bakker aan de Kruisweg in Elburg kan doorgang vinden. De Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft het ingediende bezwaar ongegrond verklaard. Het gaat om de bouw van tien appartementen en vijf grondgebonden woningen. 

Wijnand Kooijmans

Het appartementengebouw leidt, volgens de indiener van de bezwaren, vooral door de hoogte tot onrechtmatige hinder voor hem. Hij vindt dat ten minste voor twee appartementen minder had moeten worden gekozen. Hij verwacht zeventig tot negentig procent minder zon in zijn tuin te krijgen tijdens de zomerperiode. Door hem is ook aangevoerd dat de raad partijdig is, omdat men er alleen op is gericht zo veel mogelijk geld aan onroerendzaakbelasting binnen te halen. Ook wijst hij erop dat de raad niet unaniem was bij het besluit het bestemmingsplan vast te stellen dat de woningbouw mogelijk maakt. 

Ook had, zo voert hij aan, de wet Bibob moeten worden toegepast omdat er drugs in het pand van het voormalige bedrijf zijn aangetroffen. Dat de raad het besluit niet unaniem heeft aangenomen is, zo oordeelt de Afdeling, niet relevant voor de geldigheid van het besluit. De wet Bibob is niet van toepassing als het gaat om de vaststelling van het bestemmingsplan. Voor het aantal uren dat de zon in een tuin schijnt, bestaan geen wettelijke normen. Wel moeten de belangen van derden worden meegewogen en daaraan is in voldoende mate voldaan. Onder meer op basis van de uitkomsten van de onderzoeken die zijn uitgevoerd door de initiatiefnemer van de woningbouw. Ook oordeelt de Afdeling dat de privacy van de bezwaarmaker niet onaanvaardbaar wordt geschaad. Van belang wordt gevonden dat er een ruime afstand tussen de woning van bezwaarmaker en het appartementengebouw is aangehouden. Ook het beroep dat de invloed op de molenbiotoop van molen De Tijd in Oosterwolde niet goed is berekend wordt door de Afdeling niet gedeeld. 

Dat de bezwaarmaker de bovenkant van de wieken van de molen kan zien wordt ontoereikend gevonden om te stellen dat de molen deel uitmaakt van de woon- en leefomgeving van de bezwaarde. Door bezwaarde is ook aangevoerd dat het onderzoek naar de aanwezigheid van vleermuizen op de betreffende locatie ondeugdelijk of ontoereikend was. Hij baseert dit op de aanwezigheid in de omgeving van vleermuiskasten die pop 115 meter afstand van de te bebouwen locatie zijn opgehangen aan woningen. Ook deze kritiek wordt niet gedeeld door de betreffende Afdeling van het hoogste Nederlandse rechtsorgaan. Aangevoerd wordt dat het gebied mogelijk wel als foerageergebied wordt gebruikt maar het geen essentieel foerageergebied is voor de vleermuis. 

Bezwaarde heeft ook aangegeven dat zijn woning door het plan onverkoopbaar is geworden. En daardoor eerst onderzoek naar het toekennen van planschade had moeten plaatsvinden. Gezien de beperkte omvang van het plan oordeelt de Afdeling dat niet de noodzaak bestaat vooraf een planschade/risicoanalyse uit te voeren. In de aangevoerde argumenten wordt geen reden gezien het bezwaar gegrond te verklaren.