Dorpsdichter: Een loopje nemen

Bij de start van de vierdaagse nemen we
luchtig ons wandelgedrag op de hak

wie loopt laat iets achter of gaat ergens heen;
het vraagt altijd inzet van hiel, zool en teen

haasten geeft stress, rennen put uit,
sprinten test uithouding, draven belast kuit                   

flaneren showt onzekerheid, schrijden getuigt van gratie,
een avondje stappen confronteert hard met inflatie

het op een lopen zetten kan je adem nekken,
vooral met kuierlatten moet je aan je stutten trekken

keutelen brengt je niet verder, sjokken past bij vermoeidheid,
slenteren schenkt bezinning, sloffen hoort bij bedaagdheid

schuifelen duidt op romance, stiefelen legt vaagheid bloot,
waggelen volgt op innemen, je eindigt in de goot

wandelen levert beschouwing, van marcheren ga je zingen,
hinken illustreert wispelturigheid, tippelen betreft andere dingen

dribbelen is een twijfelgeval, bij ijlen hoort grote haast,
banjeren geeft energie en stelt jezelf verbaasd

je kunt met dit uitstapje gemakkelijk een loopje nemen,
maar wie zichzelf voorbij loopt vraagt wel om problemen

dan beter kordaat wegbenen of poetsen van de plaat;        
maar wie hem smeert mist medaille en vooral ruggegraat

Ton van Leijen