Dorpsdichter: Wolkbreuk

Loodrecht, in geschuierde gordijnen
braakt het gesloten firmament
een stortvloed hemelwater
uit wolken gekleurd als oud tin

golf na golf geselt haaks de aarde;
een gesloten uitspansel, zwanger
van opgespaarde voorraden, leegt zich
op alle groen, huizen, dieren, mensen

dit geweld negeert onze route;
hemelgestuurde kracht zet ons stil
op blanke straten en bruisende goten
waarin putdeksels beginnen te dansen

verpletterend gekletter isoleert,
dwingt onverbiddelijk tot onderbreking
van ons verlangen naar zo meteen,
totdat het zwerk is uitgeraasd

even snel als het kwam neemt het af:
de plassen en riolen komen tot rust,
het loodgrijze plafond scheurt open,
bevrijdende zon breekt zich baan

Ton van Leijen