Dorpsdichter: Onze sprinkhaan

Dorpsdichter Ton van Leijen: “Er is meer ruimte nodig voor Defensie om te oefenen met springstoffen en opslag van munitie; de reden en noodzaak daarvoor zijn iedereen bekend. Maar dat levert spanning op met onze waarden van natuur en leefbaarheid. In de uitwisseling van argumenten dook ineens het feit op dat de natuurwaarden op militaire terreinen gunstig afsteken ten opzichte van daarbuiten; zo leeft op het artillerie-schietkamp in Oldebroek een sprinkhaan die nergens anders te vinden is. Hoewel Defensie toegeeft dat dit niet altijd zo werkt, prikkelt dit tot een gedicht.” 

Onze sprinkhaan 

Defensie zoekt naar nieuw terrein
voor oefening met ammunitie
dat levert explosieve discussies op
en een pijnlijke exercitie

dan, in de hitte van ‘t debat
-we hebben een primeurverschijnt een dier op het strijdtoneel
en det kump weinig veur

het is een sprinkhaan, heel uniek
ik zit hier niet te liegen
hij leeft in eigen habitat
waarover de granaten vliegen

een kleine glimlach weekt hij los
want in zijn mini-biotoop
blijkt hij de laatste Mohicaan te zijn
zo gloort er toch wat hoop

natuurbehoud naast meer terrein
balans moet zijn te vinden
een functie elders lijkt me fijn
zodat beide vrede vinden

Ton van Leijen